Samen in het bakkersbedrijf en samen bij de brandweer

Samen in het bakkersbedrijf en samen bij de brandweer

Vader Weit Hamersma en zijn zoon Arjan delen niet één, maar twee passies. Arjan werkt een deel van de week bij zijn vader in het bakkersbedrijf en ze zitten samen bij het brandweerkorps in Grootegast. Als de oven en de bestellingen van de bakkerij het toelaten, rennen ze als de pieper gaat samen het bedrijf uit, op naar de andere passie: de brandweer.

Weit Hamersma (51), bevelvoerder bij de vrijwillige brandweer in Grootegast:

Hoe bent u bij de brandweer terecht gekomen?

’26 jaar geleden ben ik verhuisd naar Grootegast en begon daar mijn bakkerij. Toen werd ik al snel gevraagd of ik ook bij de brandweer wilde, maar dat kwam te vroeg. Ik wilde eerst mijn bedrijf goed opzetten. Tien jaar later heb ik me alsnog bij de brandweer aangemeld.’

Hoe vindt u het dat uw zoon ook bij de brandweer zit?

‘Hartstikke leuk. Ik doe ook al jaren de catering bij het korps en dan ging hij vaak al mee. Dat hij nu ook brandweerman is, vind ik fantastisch. Vooral als we samen ingezet worden. Dan is het geen vader-zoonrelatie meer, maar ben je bevelvoerder en manschap of samen manschap.’

Als er iets in de oven staat en de pieper gaat, wie van beiden rukt dan uit?

‘Als we verder geen personeel hebben in de bakkerij, moet ik achterblijven. Dat is vrij recent nog gebeurd. Bij een plasticfabriek in de buurt ging het OMS af. Ik zei nog tegen Arjan: “Ga jij maar, het is toch een OMS.” Hij heeft de auto meegenomen en is op uitruk gegaan. En dat duurde een flinke tijd. Op een gegeven moment heb ik hem een bericht gestuurd met de vraag hoe lang ze nog bezig waren, want er stonden bestellingen achter in de auto die nog bezorgd moesten worden. Toen baalde ik wel even.’

Arjan Hamersma (25), manschap A bij de vrijwillige brandweer in Grootegast:

In hoeverre heb je altijd al bij de brandweer gewild?

‘Als kleine jongen vond ik brandjes al mooi. Mijn opa, oom en mijn vader zaten ook bij de brandweer. Eigenlijk wilde ik twee dingen worden, militair en brandweerman. Later is daar bakker nog bijgekomen. Afgelopen jaren zat ik bij Defensie. Daar ben ik gestopt, omdat ik graag op uitzending wilde. We oefenden alleen maar en ik wilde ook echte inzetten doen. Dat heb ik bij de brandweer wel en dus heb ik me bij het plaatselijke korps gemeld.’

Wat is tot nu toe de meest bijzondere uitruk die je samen met je vader hebt meegemaakt?

‘Dat zijn er eigenlijk twee. De eerste was een uitruk voor een woningbrand. Ik had toen net een week mijn papieren voor de ademlucht. Ik zat in de aanvalsploeg en mocht dus mijn allereerste binneninzet gaan doen. Mijn vader was nummer drie geloof ik. Het is wel bijzonder dat hij daarbij was. De andere inzet die me goed is bijgebleven is een hulpverleningsinzet, een aanrijding met ernstig letsel. Het slachtoffer was ook niet bij bewustzijn. Mijn vader was bevelvoerder bij deze inzet, wij mochten de ambulance assisteren. Voor mij niet heel nieuw, want bij Defensie was ik gewondenverzorger.’

In hoeverre lijk je op je vader?

‘Sommige mensen zeggen weleens dat we broers hadden kunnen zijn. We zijn beiden redelijk eigenwijs. In de bakkerij botst dat weleens, maar bij de brandweer niet. Daar zijn we meer een geoliede machine. Tijdens een inzet ben ik gewoon manschap en voer ik die taak uit.’ ■

37 zo vader zo zoon
Fotografie: T.Horneman, FotoTH.nl

Andere artikelen in deze aflevering