Tót of óp de knieën, een groot verschil

Tót of óp de knieën, een groot verschil

Ridder, S.

Melding in Zeeuws-Vlaanderen: een dame staat tot haar knieën vast in het drijfzand. Een vreemde situatie want meestal zak je op dit stuk strand niet verder weg dan een centimeter of dertig. Ploegleider Alex Spanhaak van de post Breskens vertelt.

De pieper gaat. Alex Spanhaak is beschikbaar en sprint naar de kazerne (eerst rennen dan pas melding aflezen), kleedt zich aan en gaat met zijn ploeg op pad. De melding: Vrouw vast in drijfzand. Locatie: Nieuwe Sluisweg. ‘Tja, dat was lastig om te analyseren’, stelt Spanhaak. ‘We bedienen een grote kuststrook en de Nieuwe Sluisweg kan verwijzen naar wel drie plekken waar je het strand op kan.’ De meldkamer geeft ook geen uitsluitsel: ‘We hebben de melding daar geplot, maar we weten niet zeker of het daar ook echt is’. Spanhaak: ‘We hebben nog overwogen om de pier op rijden. Alleen, dan zie je wel veel, maar kun je nog niets.’ Bij de tweede strandopgang die ze proberen, zien de manschappen twee mensen zwaaien. Een langere meneer en een heel kleine vrouw. De laatste zit tot aan haar knieën in drijfzand.

Zuigkracht

De bevelvoerder van de ploeg van Spanhaak overweegt even om de HV te laten komen, maar beslist dat dit niet nodig is. ‘We hadden al een redplank en een korte ladder in de wagen, en met de brandweerslangen kun je ook het een en ander organiseren. Het is hier ook geen drijfzand zoals in de film, waarin je kopje onder gaat. De kleilaag of het slik zoals we het noemen, is vermengd met het water. Daar zak je doorheen, dan heb je het idee van drijfzand. Dat heeft een enorme zuigkracht, maar daaronder is het zand heel stevig. De meeste mensen komen daar niet door in de problemen, dieren soms wel.’ De KNRM en de ambulance worden wel gealarmeerd. ‘De KNRM kan met een Unimog-voertuig over het strand rijden en de dame na de redding vervoeren naar de klaarstaande ambulance onderaan de dijk. Omdat de vrouw mogelijk onderkoeld zou zijn, is snel vervoer fijn.’

31_BB04_OnderDeHelm.html-image1
Foto Shutterstock

Beteuterde aanblik

Eenmaal aan de slag voor de dame in nood, blijft Spanhaak puzzelen. ‘Hoe kan het dat deze dame zo ver is weggezakt in het slik? We kennen de stranden best aardig en weten dat we nooit veel verder dan zo’n dertig centimeter wegzakken. Er was ook geen zand opgespoten ofzo. Deze dame was minimaal vijftig centimeter gezakt. Ze was wel zwaar, maar dat kon de oorzaak niet zijn.’ Omdat zij Duits spreekt en in de war is, krijgen de manschappen niet meteen duidelijk wat er aan de hand is. Ondertussen zijn ze haar wel genaderd en geven haar een verwarmende deken. ‘Alles wat nat, haar vest, haar jas. Het zag er wel beteuterd uit. En ze klaagde maar over pijn in haar been en knie.’

Verkeerde lidwoord

En dan valt het kwartje. Spanhaak legt uit. ‘Haar echtgenoot liep ook vast in het drijfzand, maar kon er zelfstandig weer uit komen. Maar de dame is voorover gevallen toen ze zich uit het drijfzand wilde verplaatsen. Daarbij heeft ze haar knie verdraaid waardoor ze er niet meer zelfstandig uit kon komen. Ze zat dus niet tót haar knieën in het drijfzand, maar óp haar knieën.’ Het ene of het andere lidwoord maakt dus veel verschil in zo’n kwestie. De manschappen schuiven de redplank onder haar billen, graven haar voet en onderbeen los en trekken de dame op de redplank uit het slik. De Unimog van de KNRM is er op dat moment nog niet, dus tillen de manschappen de dame met redplank en al de trappen op. De dame blijkt inderdaad onderkoeld, de manschappen zijn dat zeker niet na deze inzet. In de ambulance wordt de vrouw snel opgelapt, waarna ze met haar echtgenoot weer weg kan.

Langere aanrijtijd

Inzet geslaagd, maar als Spanhaak terugkijkt, wat had er dan anders gekund? ‘Een meer precieze locatie bij de melding had gescheeld, maar de grootste winst zit bij dit soort inzetten in een meer behendig redvoertuig waarmee het strand en natuurgebieden kunnen bereiken. Met die grote jongens van ons kunnen we natuurlijk niet overal komen, en we hebben ook geen vierwielaandrijving. We hadden deze dame dan eerder gevonden en sneller en met meer comfort voor haar (en voor ons) naar de ambulance kunnen vervoeren. Gelukkig biedt de Unimog van de KNRM in zulke gevallen vaak uitkomst, maar die heeft een wat langere aanrijtijd. Gezien de onderkoeling wilden we daar deze keer niet op wachten.’

Andere artikelen in deze aflevering

‘Continu bezig met sterker worden’

Hoe bereiden collega’s zich voor op de World Police and Fire Games (WPFG)? Bob uit den Boogaart (31) doet mee aan het onderdeel CrossFit. Sinds 2017 werkt hij als manschap in de D-ploeg van kazerne Sc...

‘De spanning moet er zo snel mogelijk af’

Masterclass windturbinesIn ons land staan meer dan tweeduizend windturbines. En dat aantal groeit nog steeds. Wat moet je als brandweer weten over windturbines en hoe moet je handelen bij een incident...