‘Jubilea, diploma’s en afscheid: momenten om te markeren’

‘Jubilea, diploma’s en afscheid: momenten om te markeren’

Redactie

Mijn eerste korpsavond als aspirant-brandwacht herinner ik me nog als de dag van gisteren. Ik herinner me de aandacht en waardering voor collega’s die naar voren kwam uit de speeches, anekdotes en het grote aantal bossen bloemen. Maar ook de aanwezigheid van de commandant en burgemeester vond ik heel bijzonder. Niemand leek de lange zit erg te vinden: het was een avond vol aandacht voor het afgelopen jaar en de bijzondere momenten uit iemands carrière.

Omdat ik deze week twintig jaar bij de brandweer ben, sta ook ik even stil bij de afgelopen jaren en de jaren die nog voor me liggen. Meestal ben ik daar niet zo mee bezig, maar zo’n jubileum zet je toch aan het denken. Zeker omdat deze week ook andere collega’s hun jubileum vierden, en we vorige week afscheid namen van een collega die maar liefst vijftig jaar bij de brandweer heeft gewerkt.

Mooie herinneringen

Jubilea zijn belangrijke momenten om bij stil te staan. Het zijn momenten waarop brandweermensen en de organisatie hun betrokkenheid bij elkaar tonen. Zo’n korpsavond anno nu laat ook zien dat het aantal collega’s dat echt lang bij de brandweer blijft, afneemt. Een jubileum van dertig of vijfendertig jaar is inmiddels heel speciaal. Van tien collega’s waarmee ik de opleiding begonnen ben, zijn er nu nog vier bij de brandweer.

Veel werkgevers vieren de jubilea van hun werknemers. Maar de jubilea van de brandweer hebben toch wel echt een gouden randje. Ik heb, toen ik een regionale functie kreeg, veel korpsavonden van andere posten bezocht. Elke post zijn eigen traditie en invulling: mooi om mee te maken. En vergeet niet de onderscheidingen die bij de brandweer horen en het uitreiken door een burgemeester of een leidinggevende. Bijzonder.

Elke keer als een collega in het zonnetje wordt, komen er herinneringen boven. Aan inzetten, aan de onderlinge samenwerking, de mooie momenten en aan de onderlinge geintjes. Maar ook aan de moeilijke momenten wanneer het even niet ging zoals we graag wilden. We nemen de tijd om even na te denken over ons vak en wat ons samen bindt. Herkenbaar?

Achterstand inhalen

Het afgelopen jaar konden veel korpsavonden vanwege de pandemie niet doorgaan. Niet alle jubilea en diploma’s zijn uitgebreid gevierd. Voor me ligt nog een flinke stapel diploma’s en certificaten van collega’s die wachten op een moment om ze uit te kunnen reiken. Mensen hebben veel energie in hun opleiding gestoken. De uitreiking doen we daarom niet via de post, maar op een speciaal moment. Dan maar even wachten.

Ook veel jubilea zijn nog niet gevierd, net als het afscheid van dierbare collega’s. Al heb ik voorbeelden gezien van heel creatieve invullingen van een afscheid. Veelal is het echter niet gegaan zoals we voor ogen hadden. Daar waar het niet gelukt is, stel ik voor dat we dat we – met de versoepelingen in het zicht – een moment zoeken om alle achterstanden in te halen.

Hildemarie Schippers

Hoofd Risicobeheersing bij brandweer Flevoland en Gooi en Vechtstreek en redactielid van Brand & Brandweer

05_BB10_van de redactie.html-image1



Andere artikelen in deze aflevering